[การท่องเที่ยวที่ชิซุโอะคะรายงานของคนต่างชาติ] ในบ้านเรือนราษฎรเก่า กินโซบะแนวยาวที่ตีด้วยตัวเองเหมือนจะสุก

Original

[การท่องเที่ยวที่ชิซุโอะคะรายงานของคนต่างชาติ] ในบ้านเรือนราษฎรเก่า กินโซบะแนวยาวที่ตีด้วยตัวเองเหมือนจะสุก

สิ่งหนึ่งของอาหารที่ที่เป็นตัวแทนในอาหารที่ญี่ปุ่น "ข้างๆ แป้งข้างๆ ที่ทำให้ผลไม้ของข้างๆ กลายเป็นผงเป็นวัตถุดิบ มีศูนย์ที่เกิด "ประสบการณ์การทำเส้นโซบะ" ที่ทำข้างๆ นี้ด้วยตัวเองขึ้น ที่อำเภอ อิซุโนะคุนิ ไปมีประสบการณ์ในบ้านเรือนราษฎรเก่าของญี่ปุ่นท่ามกลางธรรมชาติ

ฉันมีประสบการณ์!

คุณ TONG DUY QUANG (โทะนยุอิคุอะน)

มาจากประเทศเวียตนาม
นักเรียนชั้นปีที่ 1 Shizuoka University ข้อมูลฝ่ายของที่ 3 การมาญี่ปุ่น การท่องเที่ยวและกีฬารูปเป็นงานอดิเรก ข้างๆ กินดีที่ school canteen การทำเส้นโซบะ คราวนี้เป็น first experience


การสร้างข้างๆ ที่การนวดทำให้แป้งยาวขึ้น และพับ และตัด


มีประสบการณ์การทำเส้นโซบะครั้งนี้เป็น "ดะอิจินซุอิเซะนเคียว" ในอำเภอ อิซุโนะคุนิ ทำการทำเส้นโซบะในบ้านเรือนราษฎรเก่าของญี่ปุ่นแห่งหนึ่งในศูนย์ ฟังการอธิบายเกี่ยวกับข้างๆ ก่อนอื่น โซบะเป็นผลผลิตทางการเกษตรที่มาในญี่ปุ่นจากประเทศจีน ถึงดูเหมือนว่าจะไปถึงญี่ปุ่นสมัยนาระก่อนหน้านี้สัก 1300 ปี แต่ให้บอกข้างๆ ของอาหารจำพวกเส้นบะหมี่หรือก๋วยเตี๋ยวบางเหมือนกับปัจจุบันปรากฏเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ตั้งแต่สมัยเอโดะด้วย แล้วผ้าย่น (หลอดอาหาร) ของยุโรปตกใจกับการขยายนั้นเกี่ยวกับสิ่งโดยใช้แป้งข้างๆ ด้วย


จากนั้นด้วยการประท้วง บดแป้งข้างๆ ที่ stone mill พอใส่ผลไม้ข้างๆ ปริมาณน้อยในรูของ stone mill และหมุนราวจับไป เปลือกของข้างๆ และแป้งจริงออกมาจากช่องว่างของ stone mill ถึงที่ประเทศเวียตนาม stone mill เห็นดีด้วย แต่ลองใช้ด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก


หมุนไปยาก เพราะ stone mill หนัก พอตอนแรกไม่ใส่ความตั้งใจเต็มที่ แป้งข้างๆ ที่ ถึงหมุนไปนิดหน่อยเท่านั้น แต่ออกมานิดหน่อยเท่านั้น คิดว่า ทำแป้งข้างๆ ด้วย stone mill ที่หมุนไปด้วยมือเป็นเวลาและงานที่กำลังอยู่มากพอสมควร คุณเจ้าของร้านโซบะสมัยก่อนคิดว่า ลำบาก


เรียกข้างๆ ของแป้งข้างๆ 100% ว่าข้างๆ 100% (จิววะริ) กินในคุณเจ้าของร้านโซบะ ข้างๆ 28 (ผึ้ง) ของข้างๆ แป้ง 8 ปะทะแป้งข้าวสำลี 2 ดูเหมือนว่าจะซึ่งเป็นกระแสหลัก ด้วยประสบการณ์การทำเส้นโซบะที่นี่ ทำโซบะผสมแป้งสาลีโดยใช้แป้งข้างๆ จากจังหวัด ฮอกไกโดที่ถูกสนับสนุนด้วยการทำเกษตรอินทรีย์
พอแป้งข้างๆ ที่แขวนที่ "ตะแกรง" อ่อนพริ้วขึ้นอย่างนุ่มๆ และส่งกลิ่นเหม็นกลิ่นหอม ที่เหมือนกับวอลนัทมีกลิ่น
ผสมแป้งข้าวสำลีไปหลังจากนี้ด้วย เพื่อผสมแป้ง 2 ชนิดโดยใช้ตะแกรงดี เพื่อให้ถูอย่างใจดีด้วยมือ


จากนั้นทำงานที่ชื่อว่า "ผ้าคาดเอวนักซูโม่น้ำ" แบ่งเป็นหลายครั้ง และใส่น้ำทีละเล็กทีละน้อย และผสมไปกับแป้งดี แป้งแข็งขึ้นทีละเล็กละน้อย และกลายเป็นรูปร่างที่เหมือนกับก้อนหิมะที่ปั้นไว้ขว้างเล่นกลม จุ่มทั้งหมดไปลงในน้ำอย่างเต็มที่ ขณะทุบสิ่งที่ติดก้อนนูนและนิ้วมือด้วย ตอนแรกรู้สึกอนุภาคขนาดเล็ก และเย็น ตอนสัมผัสแป้ง ความแตกต่างของสัมผัสกับแป้งข้าวสำลีหรือ dogtooth violet starch ที่เคยใช้ตัวเองก็เข้าใจง่ายด้วย


ลำดับต่อไปทำในก้อนนูนใหญ่ที่กลมในที่สุด อย่างที่กลิ้งระหว่างนิ้ว เพื่อให้ใส่น้ำ และไม่ทุบก้อนนูนอีก หักผ้าที่รวบรวมเข้าไว้ด้วยกัน ขณะสะสมแป้งที่รางน้ำยังมีอยู่ด้วยและรวบรวมที่ข้างหน้าของคุณ และนวด ขณะผลักด้วยฝ่ามือข้างหน้าอย่างแรง มือเหนื่อยหน่อย เพราะใส่ความสามารถดี


ขยาย และวางแป้งช่วงโซบะนวดบนแผงวงจรสำหรับตัวเลข และราบ และทุบด้วยฝ่ามืออย่างใจดี และแพร่กระจาย และทำในรูปร่างกลม หลังจากนั้นเบาบางลงด้วยแท่นรีดมากขึ้น


ถ้าบางขึ้น พันรอบแท่นรีด และขยาย และกลิ้งบนแผงวงจรอย่างง่ายๆ ในระดับหนึ่ง เพื่อทำให้เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส เปลี่ยนด้านซ้ายและขวาจากหน้าไปหลัง และทำงานนี้ซ้ำๆ และนำมุมของ four corners ออกไป


งานที่ยืดแบบเบาบาง และระบายที่ยากที่สุด


ลำดับต่อไปยืดไปถึงประมาณ 1mm แบบเบาบาง ขณะกางผ้า และทำให้เป็นรูปร่างสี่เหลี่ยม เพื่อความหนาเสมอกันขึ้นด้วย ที่นี่คิดว่า เป็นขั้นตอนที่ยากที่สุดที่จะเอาใจ พัฒนาในรูปร่างสี่เหลี่ยมจากรูปร่างกลมของผ้านั้นยากอย่างมาก ยืดค่อยๆ เพราะโยะเระเพียงพอ และบริเวณโดยรอบขาดแล้ว พอใส่ความตั้งใจเต็มที่เยอะเกินไป เพื่อทำให้ผ้ายาวขึ้นรวดเดียว ขณะเตือน ฉันทำผิดพลาดหน่อยแล้ว และของที่ไม่สี่เหลี่ยมขึ้นสวยน่าผิดหวัง


ถ้าทำให้แป้งโซบะยาวขึ้นแบบเบาบาง พับผ้าถึงแม้จะเป็นการเกื้อหนุนด้วยแท่นรีด พับถึงครึ่งหนึ่งไปที่ข้างในจากฝั่งนี้ และทำ long side 3 อันมากขึ้นโอกาส พอไม่ทำลายรูปร่าง ก่อนตัด ตื่นเต้น


ฝึกหัดกับแป้งบนเขียงเท่านั้น ก่อนตัดผ้า แล้วตัดโซบะจริงๆ ถ้าตัด ให้บริการทีละเล็กทีละน้อย และใส่ไว้ในภาชนะ ฉันตัดโซบะไปพร้อมกับความมั่นใจเรื่อยๆ


ถึงคิดว่า ง่าย แต่ความหนาซึ่งขัดแย้งกัน ตอนเช็คโซบะตัดดี ตัดที่ความกว้างเท่ากันเล็กน้อยนั้นยาก


ถึงประสบการณ์การทำเส้นโซบะส่วนใหญ่ดูเหมือนว่าจะมีที่ถึงกระบวนการระบายมากมาย แต่เกิดงานต้มขึ้นด้วยตัวเองที่นี่ด้วย ใส่ในน้ำร้อนเดือดพล่าน ขณะแก้มัดโซบะอย่างสบายๆ ต้มไปประมาณ 2 นาที ขณะส่อง และเพิ่มน้ำ ถ้าพัด และน้ำร้อนเกือบจะหก ทำการลองชิมการถอน 1 เล่มในอีก 2 นาที และยืนยัน quality of being ความแข็งและแป้งของอาหารจำพวกเส้นบะหมี่หรือก๋วยเตี๋ยว ถึงถูกบอกว่า ต้มอีกสักหน่อย และอ่อนนุ่มลงได้ แต่คิดว่า ระดับที่ไม่นุ่มเกินไปอร่อย โดยไม่หัวแข็งเกินไป


ถ้าทำให้เดือด ยกเป็นตะแกรงสะเด็ดน้ำ และล้างด้วยน้ำไหลทันที นี่ก็เพื่อจับเลนผิวหน้า หลังจากนั้นใส่ใน iced water เย็น และปิดข้างๆ ดังนั้นมีออกการต่อต้านข้างๆ


ตัดความชื้นของข้างๆ ให้ดี และเป็นการทำให้สำเร็จในที่สุด ถ้ารวมในตะแกรงสะเด็ดน้ำ ถึงลิ้มรสโซบะเย็น แต่น้ำซอสสึยุที่อุ่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งให้เตรียมโดยพื้นฐานด้วย เพราะหนาวมากวันนั้น ทั้งสองอร่อยด้วย


บดขยี้วาซาบินี้ของการทำเกษตรอินทรีย์ และทำเป็น "เครื่องเทศ" ถึงบดขยี้วาซาบิเป็นครั้งแรก แต่สนุกมาก เมื่อเทียบกับวาซาบิที่ซื้อเป็นซูชิจานเวียนโดยปกติที่วาซาบิและซุปเปอร์มาเก็ตกิน สีของวาซาบินี้ มีไม่เพียงแต่ sharp taste เท่านั้นความหวานแบบเบาบางมากกว่านี้ด้วย ถึงใส่ได้ในซอสทสึยุ แต่ พอสัมผัสกับข้างๆ โดยตรง และกิน รู้สึกถึงความหวาน และไม่เผ็ดมาก
ถึงใส่ "น้ำซุปต้มโซบะ" น้ำร้อนที่ต้มโซบะในซอสทสึยุคงอยู่ที่กินโซบะเสร็จ และดื่ม แต่รู้สึกถึงความหวานของข้างๆ ให้ดีที่นี่ด้วย


ตึก (บ้านเรือนราษฎรเก่า) ที่มีประสบการณ์การทำเส้นโซบะเป็นบ้านของเกษตรกรของสมัยเอโดะที่ถูกทำ removing and rebuilding จากจังหวัด นิอิกะทะ ทั้งหมดมี 4 หลังในสวน และเหลือด้วยรูปร่างสมบูรณ์แบบ และบ้านที่ถูกสร้างก่อนหน้านี้สัก 200 ปีชื่นชม


มีตึกที่จัดแสดง agricultural machinery ของญี่ปุ่นสมัยก่อนด้วย และไปทัศนศึกษาที่ข้างใน มีสถานที่จัดพิธีชงชาที่เสื่อตาตามิปูด้วย
ถึงมีในตึก ไม่มีการปรับอากาศ ก็หนาว และคิดฤดูหนาว พอคนญี่ปุ่นสมัยก่อนอดทนได้ดี


อาหารและเครื่องปรุงที่ทำด้วยวัตถุดิบของผักและการทำเกษตรอินทรีย์ที่ถูกสนับสนุนที่ที่เพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ของศูนย์ถูกขายให้ร้านค้าในสวน
มีโรงอาหารที่จัดหาอาหารว่างด้วย ที่นี่ ได้ยินว่า ครีมซอฟต์แวร์โฮมเมดที่ให้ความสำคัญกับวัตถุดิบมีชื่อเสียง และกิน รู้สึกถึงนมวัวต้นกำเนิดความหวานที่เบาอย่างนุ่มๆ มาก และอร่อยมาก


ความรู้สึก

ถึงมาญี่ปุ่น 3 ปีก่อน แล้วฉันมีโอกาสที่ทำประสบการณ์พิธีชงชาหรือประสบการณ์ศิลปะในการคัดลายมือ แต่คราวนี้ ฉันเข้าร่วมในประสบการณ์การทำเส้นโซบะเป็นครั้งแรก
ได้ยินว่า วัดอุณหภูมิของแป้งข้างๆ และแป้งข้าวสำลีล่วงหน้าที่นี่ และตกใจมาก ถึง เพื่อทำให้แป้ง 2 ชนิดเชื่อมต่อตามอุณหภูมินั้นง่ายขึ้น เปลี่ยนอุณหภูมิของน้ำเป็นน้ำเย็นและน้ำอุ่นนิดๆ และดูเหมือนว่าจะอาจจะปรับปรุง แต่ได้ยินว่า ผลงานของข้างๆ เปลี่ยนเพราะอุณหภูมิร่างกายของคนที่ตีอุณหภูมิของห้องและข้างๆ ฤดูกาลด้วย และคิดว่า เป็นสิ่งที่ละเอียดอ่อนเลย ถึงคุณฮะชิโมะโทะสอนเริ่มการทำเส้นโซบะ และ 10 ปีดูเหมือนว่าจะผ่านไป แต่ดูเหมือนว่าจะทำการทำเส้นโซบะ เพื่อให้เกิดข้างๆ ที่อร่อยมากกว่าเดิมขึ้น ขณะยังวิจัยเกี่ยวกับหลายๆ อย่าง
ข้างๆ เสร็จเปรียบเทียบไม่ได้กับโซบะที่กินโดยปกติที่โรงอาหารของโรงเรียน บวกกับความหวานของรสขมวาซาบิของต้นหอม และสูงสุด
นอกจากนั้นดอกไม้มากมายหลากหลายเช่นต้นซากุระและต้นอาซาเลียเป็นต้นถูกปลูกที่ "ดะอิจินซุอิเซะนเคียว" นี้ อยากมาอีกเวลานั้น เพราะเห็นดอกไม้หรือใบเมเปิ้ลของฤดูกาลในฤดูใบไม้ร่วงตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิ


ข่าวสาร

●ดะอิจินซุอิเซะนเคียวชื่อสิ่งปลูกสร้าง /
●1606-2, อุคิฮะชิ, อิซุโนะคุนิ-ชิที่อยู่ /
●/0558-79-1118 โทรศัพท์
●เวลาทำการ /9:00 - 16 นาฬิกา 0 นาที
●เวลารับประสบการณ์ /10:00 ... (เวลาที่ต้องใช้ 120 นาที)
●วันพฤหัสบดีวันหยุดประจำ /
●ฟรีค่าเข้าสวน / ค่าประสบการณ์การทำเส้นโซบะ 2,200 เยน (น้อยกว่านักเรียนประถม 1,100 เยน)

※ต้มโซบะตีด้วยประสบการณ์ณ ที่นั้น และกิน และนำไม่ได้ไป
※การขอประสบการณ์ยอมรับ by 2 คน ในกรณีกลุ่ม กลายเป็นประสบการณ์ ที่แยกทีละออกเป็น 2-3 คนสำหรับรางน้ำ 1 อัน

[ดะอิจินซุอิเซะนเคียว] ข้อมูลจุดเป็นนี่